جم شهر عاشقانه های من


	با تو خوشبخت ترنم... الان دقیقا ساعت ۴۵/۱۱ شبه که دارم واست مینویسم.اصلا خوابم نمیاد.همش دارم به تو فکر میکنم.دوست دارم باهات حرف بزنم.ولی نیستی.نه صدایی نه هیچی.دلم برات یه زره شده.میگی چی کار کنم.شاید تو دلت بگی به من چه.ولی گلم من حالم خوب نیست.فردا باید برم بیرون نمیدونم کار دارم .شاید بگی به من چه خوب برو بیرون.ولی انقدر دوست دارم ازم بپرسی کجا میرییا حالم و بپرسی حتی توی وبلاگ.خیلی ذوق میکنم.خیلی دلم گرفته.نمیدونی چقدر دوست دارم الان پیشم باشی نه شب دارم نه روز .نمیدونم چم شده.میترسم از تنهایی.از اینکه یه روزی نباشی.بدون عشق .از خواب که بیدار میشم با یاد تو بیدار میشم.وقتی میخوام بخوابم به یاد تو میخوابم.میدونم حرفام تکراریه ولی چی کنم دلمه دیگه.یعنی دیگه شک ندارم هیشکی تو دنیا مثل من نیست.نمیدونم چی کار کنم یعنی میدونم ولی یه حس غریبی دارم.میخوام برم پیش یه روانپزشک.ولی میترسم.آخه تا اسم روانپزشک میاد همه یاد دیوونه ها میفتن.راستی چرا اینجوریه؟من میخوام با اون مشورت کنم.گلکم عزیزم دوستت دارم.خیلی دوست دارم باهات حرف بزنم آخه با حرف زدن با توا که آروم میگیرم.حتی برای همون لحظات کم.فقط و فقط یاد تو منو آروم میکنه.تو واسه من مثل دوایی.مثل مرحمی رو قلب خستم.گلم مواظب خودت باش عزیزم.این شاخه گلم با تمام احترام تقدیم به تو تنها بهونه زندگیم من / عشق پاك يعني سرزمين لحظه يعني بيداد عشق من باختن عشق جان يعني زندگي ليلي و قمار مجنون در عشق يعني ... شدن ساختن عشق دل يعني كلبه وامق و يعني عذرا عشق شدن من عشق فرداي يعني كودك مسجد يعني الاقصي عشق / من عشق آميختن افروختن يعني به هم عشق سوختن چشمهاي يكجا يعني كردن پر ز و غم دردهاي گريه خون/ درد بيشمار عشق من يعني الاسرار كلبه مخزن اسرار يعن ي دیشب همش داشتم خواب تو رو می دیدم.نمیدونی چه خوابی بود.چقدر دوست داشتم بیدار نمی شدم.وای عجب خوابی بود دختر.خیلی دیوونتم .دارم لحظه هارو میکشم تا به دیدنت بیام.بعد توی چشمات نگاه کنم بخندم از ته دل. خوشکل من مواظب خودت باش منتظر لحظه ای هستم که دستانت را بگیرم در چشمانت خیره شوم و دوستت دارم را بر لبانم جاری کنم منتظر لحظه ای هستم که در کنارت بنشینم و سر روی شانه هایت بگذارم...از عشق تو......از داشتن تو.....اشک شوق بریزم منتظر لحظه ای مقدس که تو را در آغوش بگیرم و بوسه ای از سر عشق به تو تقدیم کنم و با تمام وجود قلبم و عشقم را به تو هدیه کنم آری من تو را دوست دارم و عاشقانه می ستایم مهدی تابستان ۸۶ \|+\| نوشته شده توسط مهدی در شنبه پنجم آبان 1386 \| موضوع: \|


	دلتنگی خیلی دلم برات تنگ شده عزیزم یه آدم دیوونه که تو رو دوست داره.عزیز خودم ،میخوامت نه واسه خودم واسه دلم واسه تنهاییام.روز شب دعای من سلامتی تو هست.قربون چشمات بشم من.من فدای تو،فدای خنده هات،وقتی میبینم شادی با من حرف میزنی خیلی خوشحال میشم.. به امید دیدار توی یک روز بهاری و گرفتن دستای تو. ببین ادامه این مطلب رو نخون باشه چون نباید مینوشتم.................نخون دیگه باشه.چرا میخونی خوب میگم نخون. بازم که داری می خونی شیطون میخوای ببینی چی نوشته ها؟نخون جون من نخون دیگه بقیشو.اَه بازم که داری می خونی؟نخون دیگه باشه بخون اصلا خودت خاستی پس از اینجا بخون که می نویسم باشه.بخون خوب.حالا یعنی داری می خونی.خوب بخون مگه کسی گفته نخون .خوب حالا که داری می خونی از اینجاش بخون که خیلی با مزست .ولی یادت نره من گفتم نخونی ها.خودت خاستی ها؟.پس بخون ولی نخونی بهتره چون به خوندن این حرفای من نمی اَرزه.حالا که دوست داری و جدیت به خرج می دی ببینی چی نوشتم پس بخون.خوب می خواستم چی بنویسم که گفتم نخون؟اصلا بخون به من چه؟می خوای نخون باشه.آها یادم اومد.تو بازم ضایع شدی عزیزم. چون اینا همش یه مزاح بود .بهت تبریک میگم خیلی سِمجی گلم.میدونی چرا چون این همه حرف رو خوندی بدونه این که کم بیاری.منم از تو خیلی خوشم میاد به خاطر سِماجتت.گلممممممم تو خودت یه پا مَردی اصلا .جیگر من دلم برات یه زره شده اگر می بینی یه چیزایی میگم که نمیفهمی تقصیر آنتن تو نیست از بَس زده به سرم.میپرسی چی زده به سرم؟خوب یه چوبی چیزی خورده تو سرم؛!!!این که گفتن نداره.ولی یه چی دیگه هم خورده به سرم .دیشب خواب دیدم با جارو برقی اُفتادی دنبالم میگی پس چرا خونه کثیفه!!!؟بعد با دسته جارو برقی زدی تو سرم منم از خواب بیدار شدم دیدم با کله رفتم توی پنجره اتاق؟ بعد دیدم یهو یه چی دیگه مثل گوشت کوب اومد تو سرم.دیدم مادرمه از بس تو خواب داد زدم اونم دید زا به راه شدن نصف شبی تلافی کرد زد تو سرم .گیج گیجم .شعر میگم نه؟خوب ببخش منو اگر عذابت میدم با حرفام. فقط می خوام یه دقیقه خنده بیاد رو لبهای نازت که دوست دارم ببوسمشون.ها چی میگه؟بهم میگی بچه پُر رو. میدونم از دستم ناراحتی؟ممکنه بگی نه ناراحت نیستم.ولی ناراحتی.چون می بینم از دست من داری حرص می خوری میگی چه اُعجوبه ایه این مهدي دیوونه.تو عالم دیوونه ها تکه؟ نه غلام؟؟؟؟؟؟؟؟؟ واه واه واه واه.دختر بخند دیگه سِگرمه هاش یه جوری تو همه انگار با ننش حرفش شده؟. چي میگفتی گلم چی میگفتی پریدم وسط حرفت؟وای وای وای اصلا یادم نبود خودم داشتم حرف میزدم و تو مخاطب بودی...می بینی چقدر مغزم باد کرده؟مزاح میکنم مغزم باد نکرده کَلم باد کرده شایدم دستم باد کرده.آخه دو ساعته دارم می نویسم و حرفام تموم نشده.وای خدای من چقدر نوشتم...اَه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه.........گلِ خودم ببخش منو فقط همین.میخوام اِنقدر بخندی که بترکی.نه نمی خوام بترکی میخوام منفجر شی.گر چه میدونم تو از حرفای من حرص میخوری و عصبانی میشی و اصلا حرفام خنده دار نیست.درست میگم آره؟چی میگی آره!!!گفتی آره.اَی بی وجدان خیلی بدی.من و باش که گفتم الان میگه نه حرفات خیلی هم خنده دارو باز مزست....من و بگو این همه زحمت کشیدم بزرگت کردم حالا جواب باباتو اینجوری میدی؟باشه این همه بچه بزرگ کُن اخرش هیچی.تقصیر خودم بود از ماست که بر ماست!!!!اینجا بهم بگو مهدي دیوونه تو چمدونه.دَرِش بیاریم هِندی میخونه شایدم اِسپانیولی خوندم از چمدون در اُومدم؟کی فکر می کرد منم هندی حرف بزنم.نه ؟چیه زورت میاد من هندی بلدم تو بلد نیستی.خوب برو کلاس یاد بگیر.مگه من جلوتو گرفتم.چی میخوای بری یاد بگیری؟!!!مگه من مُُردم خودم یادت میدم جیگر ....جون من بخند یه بار الان بخند یه لبخند زیبا بزن، مثل همون لبخندای که عاشقشون شدم .......آها باز شد لبت.....بیشتر بیشتر...... بیشتر تر تر تر......وای چه خوشکل میخندی .عزیزم؛گلم؛هستی من،فدات شم. .انقدر دوست دارم که بشنوی خندت می گیره.انقدر دوستت دارم که دیوونه بازی میکنم. \|+\| نوشته شده توسط مهدی در پنجشنبه سوم آبان 1386 \| موضوع: \|


	ای تو بی تکرار تر از حادثه بیش از اینها انتظار دیگه بسه به من از فرسنگها دوری تو گرمی هُرم نفسهات میرسه انتظار عزیز من دیگه بسه بسه بسه انتظار آره بسه بسه دیگه انتظار لحظه لحظه های خاطرات من با تو بود ای چشمه حیات من گر چه ما اُفتاده ایم از هم جدا هر زمان یاد توام اِی آشنا دل من خیلی برات دلواپسه انتظار عزیز من دیگه بسه بسه بسه انتظار آره بسه بسه دیگه انتظار بندگیمو با خدا هر روز تازه میکنم درد دل رو با اون که مَحرم رازه میکنم عاشق تو موندن رو کسب اجازه میکنم عشق تو خیلی برام مقدسه انتظار عزیز من دیگه بسه بسه بسه بسه بسه بسه \|+\| نوشته شده توسط مهدی در چهارشنبه دوم آبان 1386 \| موضوع: \|


	عزیزم من میگردم حرفای دلم رو پیدا میکنم برات مینویسم.اینا همش حرفای دل منه که به تو میگم .قربون چشمات بشم.فدای اون لبات بشم میدونی چرا اینقدر از چشمات میگم و خیلی دوسشون دارم.چون چشمهای تو پاکه.تو خودتم پاکی.تو گناهی نداری .از چشمات اینو خوندم.. فُرصت همین امروزه برای عاشق بودن،فردا میپرسیم از هم غریبه ای یا دشمن،اِی آشنای امروز،عشق منو باور کن،فردا غریبه هستیم،امروز و با من سر کن،تولد هر قصه یه جاده کوتاهه،اول و آخر مرگه بودن میون راهه،اگر چه عاجزانه تسلیم سرنوشتیم،با هم بیا بمیریم شاید یه روز برگشتیم،آدم خیلی حقیره بازیچه تقدیره،،پُل بین دو مرگه،مرگی که ناگزیره،حتی خود تولد آغاز راه مرگه،حدیث عمر و آدم حدیث باد و برگه،آغاز یک سفر بود وقتی نفس کشیدی.............گلم همه چی منی. نه میشه به یادت نباشم نه میشه ازت دل بکنم.واقعا یه بار خودتو بزار جای من.ببین چقدر سخته عاشق بشی.دوست داشته باشی.حس غریبی دارم.فکر میکنم میخوای منو تنها بزاری.حس میکنم مال من نمیشی.یعنی اصلا دوست نداری و نمیخوای.اگر اینجوری باشه واقعا برام سخته.اصلا نمیتونم تحمل کنم.خدایا کمکم کن \|+\| نوشته شده توسط مهدی در چهارشنبه بیست و پنجم مهر 1386 \| موضوع: \|


	يادمون باشه که هيچکس رو اميدوار نکنيم بعد يکدفعه رهاش کنيم چون خرد ميشه ميشکنه و آهسته ميميره . يادمون باشه که قلبمون رو هميشه لطيف نگه داريم تا کسي که به ما تکيه کرده سرش درد نگيره يادمون باشه قولي رو که به کسي ميديم عمل کنيم . يادمون باشه هيچوقت کسي رو بيشتر از چند روز چشم به راه نذاريم چون امکان داره زياد نتونه طاقت بياره . يادمون باشه اگه کسي دوستمون داشت بهش نگيم برو نميخوام ببينمت چون زندگيش رو ازش ميگيريم... تا حالا كفشاتو نگا كردي....پس همين الان يه نگا بنداز...ميبيني دو تا عاشق،دو تا همراه كه بي هم ميميرن،با هم خاكي ميشن،بدون هم زير بارون نميرم... كاش آدما هم يه كم از كفشاشون ياد بگيرن... این روز ها فقط به یک چیز فکر می کنم: تلاش تلاش تلاش تلاش تلاش تلاش تلاش تلاش تلاش تلاش تلاش تلاش تلاش تلاش عجب چیزی است تلاش . باید هر روز به خودم یاد آوری کنم .برای زندگی کردن برای بودن باید تلاش کرد و من فهمیده ام که هیچ چیز جز با تلاش و روحیه خوب و توکل توکل توکل توکل توکل توکل توکل توکل توکل توکل توکل توکل توکل توکل توکل توکل به دست نمی آید. مواظب باشیم امیدمان را از دست ندهیم. این روز ها فقط به یک چیز فکر می کنم: تلاش تلاش تلاش تلاش تلاش تلاش تلاش تلاش تلاش تلاش تلاش تلاش تلاش تلاش عجب چیزی است تلاش . باید هر روز به خودم یاد آوری کنم .برای زندگی کردن برای بودن باید تلاش کرد و من فهمیده ام که هیچ چیز جز با تلاش و روحیه خوب و توکل توکل توکل توکل توکل توکل توکل توکل توکل توکل توکل توکل توکل توکل توکل توکل به دست نمی آید. مواظب باشیم امیدمان را از دست ندهیم. \|+\| نوشته شده توسط مهدی در یکشنبه بیست و دوم مهر 1386 \| موضوع: \|


	چشمـامـو نمی بنـدم دستـاتـو رهــا نمی کنـم مي خـوام بمونـي مي خـوام بــراي هميشه کنـارم بـاشی چشمامو نمی بندم ميترسم وقتي بيدار ميشم رفته باشی دستاتو رها نمی کنم ميترسم ديگه گرمي دستاتولمس نكنم همه دنیای مني عزیزم می خوام پیشم بمونی برای همیشه اااااااااا وقتي دلتنگ شدي به ياد بيار کسي رو که خيلي دوست داره وقتي نااميد شدي به ياد بيار کسي رو که تنها اميدش تويي وقتي پر از سکوت شدي به ياد بيار کسي رو که به صدات محتاجه وقتي دلت خواست ازغصه بشکنه به ياد بيار کسي رو که توي دلت يه کلبه ساخته ثثثثثثثثقق *میگن آدم باید برای رسیدن به عشقش از تموم دنیا بگذره* *ولی تو که تموم دنیای منی چطور از تو بگذرم؟؟* قققققققققققق ای عشق من تـا وقتي كــه تـو هستي، تـا لحظه اي كه ياد تو در خاطر من جاريست! تا زماني كه دستهاي گرمت همراه دستاي خسته ي منه! تـا وقتي كــه نگاهت تنها پناهگاه و تكيه گاه نگاه سرگردان منه! تا زماني كه تو همسفر جاده زندگي من هستي! تا وقتي كه شونه هاي تو امنترين جاي دنياست براي من! من زنده هستم! براي زندگي كردن با تو! هیچ وقت ترکم نکن \|+\| نوشته شده توسط مهدی در شنبه چهاردهم مهر 1386 \| موضوع: \|


	ولنتاین مبارک امروز بهترين روز زندگي منه بهترين روز به معناي واقعي روزيه که خداي بزرگ بهترين نعمت رو به من داد. وبه جرأت ميتونم بگم که خدا بهترين بندشو به من داد. روزي که زندگي من روشن شد روزيه که عشق معنا پيدا کرد. آره امروز روز تولد عشق منه به معني ديگه روز تولد خود من تولد زندگيم ، عشقم ، نفسم ، آره ...... امروز روزيه که نفس من به دنيا اومد به اندازه همه خوبياي دنيا خوشحالم دلم ميخوات همه گلايه دنيارو به پاش بريزم ذره ذره فداش بشم جونمو بهش بدم تا جون دارم دورش بگردم و بهش بازم بگم دوسش دارم ولي حيف که تو اين روز قشنگ کنارم نيست دلم ميخواست يه هفته براش جشن بگيرم تا همه بفهمن من چقدر خاطرشو ميخوام ولي حيف حيف..... خدا ميدونه از ته دلم براش چه آرزوايي کردم خودشم ميدونه که چقدر ميخوامش ميدونه اگه خوشحال باشه خندش ميشم ناراحتم باشه گريش ميشم دنياي من اونه حاضرم همه زندگيمو بدم ولي ليلي من هميشه خوشحال باشه آخه خيلي دوسش دارم برات آرزوي بهترينهارو دارم خوب من.... به اميد روزاي با هم بودن ....... ^{تولدت مبارک ...} ^{ا اگر می دانستی چه قدر دوستت دارم هيچ گاه برای آمدنت باران را بهانه نمی کردی رنگين کمان من ...} ^{تولدت مبارک ...} ^{اگر می دانستی چه قدر دوستت دارم هيچ گاه برای آمدنت باران را بهانه نمی کردی رنگين کمان من ...} ^{تولدت مبارک ...} ^{اگر می دانستی چه قدر دوستت دارم هيچ گاه برای آمدنت باران را بهانه نمی کردی رنگين کمان من ...} ^{تولدت مبارک ...} ^{اگر می دانستی چه قدر دوستت دارم هيچ گاه برای آمدنت باران را بهانه نمی کردی رنگين کمان من ...} ^{تولدت مبارک ...} ^{اگر می دانستی چه قدر دوستت دارم هيچ گاه برای آمدنت باران را بهانه نمی کردی رنگين کمان من ...} ^{تولدت مبارک ...} ^{اگر می دانستی چه قدر دوستت دارم هيچ گاه برای آمدنت باران را بهانه نمی کردی رنگين کمان من ...} ^{عزیزم خیلی منتظر این روز قشنگ بودم تا بتونم} ^{صمیمانه ترین تبریکاتمو همراه با دسته گلی از} ^{زیباترین گلهای عالم پیشکشت کنم و ولنتاینو بهت} ^{تبریک بگم...خیلی دوست دارم گل خودم} \|+\| نوشته شده توسط مهدی در سه شنبه دهم مهر 1386 \| موضوع: \|


	چه میهمانان قانعی هستند مردگان نه به دستی ظرفی را چرک می کنند نه به حرفی دلی را آلوده تنها به شمعی قانعند و اندکی سکوت \|+\| نوشته شده توسط مهدی در دوشنبه دوم مهر 1386 \| موضوع: \|


	شب عاشورا من *آموخته ام هر روز عزيزانم را با عاشقانه ترين کلمات بدرقه کنم چرا که آن روز شايد* *آخرين فرصت ديدار ما باشد. من آموخته ام که پول پست ترين وسيله براي برتري است* . *من آموخته ام که هر زمان که با دلي گشاده به سوي چيزي مي شتابم غالبا در* *انجامش به پيروزي ميرسم* . *من آموخته ام هر اتفاقي جاري شود حتي اگر امروز* *روز تلخ باشد زندگي جريان خواهد داشت و فردايي بهتر را به ارمغان خواهد اورد. من آموخته ام حق دارم عصباني و خشمگين باشم ولي حق ندارم خشن و بي رحم باشم* . *من آموخته ام که مشاجره دو انسان نمي تواند دليلي بر بي علاقگي شان باشد* *همانطور که سکوتشان نمي تواند دليلي بر دوستي و تفاهم باشد* *I,m waiting for you* . \|+\| نوشته شده توسط مهدی در چهارشنبه بیست و هشتم شهریور 1386 \| موضوع: \|


	خوش گذرونی سلام...ديروز خيلي روز خوبي بود برام...يه روز پر از شور و نشاط يه روز پر از هياهو ...يه روزي كه شيطوني هام پس ازمدتها گل كرده بود و تونستم از ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته ته دلم وبه دور از هيچ گونه غم و غصه اي به تموم عالم و آدم بخندم و از ته دلم شاد شاد باشم ... ميدوني دريا رو خيلي دوست دارم ...عاشق موجاش ...عاشق رنگ آبيش عاشق عظمتشم ...همه بچه هاكه باهام بودن تعجب كرده بودن كه مهدي كه تا نيم ساعت پيش خنده دارترين جك دنيا رو هم براش تعريف ميكردن فقط يه لبخند كوچولو ميزد الان اينجوري شده باشه...فكر كنم آخرين باري كه تونستم از ته دلم شاد باشم و بخندم مربوط ميشه به تابستون ...وقتي كه نميدونم درست يادم نيست فكر كنم ميلاد امام زمان بود كه تو يه جشني مهران احراري (خواننده موسيقي پاپ) با اون صداي دلنشينش و خوندن ترانه شادمهر كه ميتونم به جرات بگم حتي قشنگتر از خود شادمهر هم خوند موندن و سوختن و ساختن همه يادگار عشقه اون شب خيلي حس خوبي داشتم اصلا با صداش آقاي احراري تمومه سالن و به وجد آورد به قول بچه ها يهم حس پرواز دست داده بود و از موقع تا ديروز ديگه نتونسته بودم يعني ديگه يه همچي حسي بهم دست نداده بود تا ديروز ...رو ماسه هاي بندر خيلي حال ميداد محسن يگانه آي دختره آي بيوفا آي تو كه تنهام ميذاري تو قاب عكست جاي من عكس كيو ميخواي بذاري ... موقع برگشتنم اينقدر حالم خوش بود كه با موتور سيكلت واقعا حال كردم ...نميدونم تا حالا تجربشو داشتيد يا نه؟؟ولي حالت خوش باشه يه موتور برو هم داشته باشي مثل موتور خودم و يه حال اساسي به ماشينها بدي ...واي واي واي \|+\| نوشته شده توسط مهدی در شنبه پنجم اسفند 1385 \| موضوع: \|


	تقدیم به اونی که برام عزیزترینه...و یه فرشته هس وقتی تو دنیا اومدی هوا ابری بود وداشت بارون می اومداما بارونش بارون نبود بلکه این فرشته ها بودن که داشتن گریه میکردن آخه یکی از اونا کم شده بود للللللللل اگر يه موقع چشمت و باز کردي و ديدي که تو يه اطاقه تنگ و تاريکی که از ديوارش خون مياد و تنهايي نترس چون تو تو قلب مني \|+\| نوشته شده توسط مهدی در سه شنبه پنجم دی 1385 \| موضوع: \|


	دلم هواتو كرده... عزيزم .بعضي وقتا ميون اين همه آدم قلبم ميگيره.يه چيزي سينمو ميشکافه.ميون اينهمه آدم احساس تنهايي ميکنم.ميخوام داد بزنم فرياد بزنم .تو دلم چنان فريادي ميزنم که اگر کسي ميشنيد حتما کَرميشد.بعد توي همين حِس و حال گِريَم ميگيره.فکر ميکنم دارم خفه ميشم.ميگم کِي ميشه من يه روزعزيزم پيشم باشه با هم ما بشيم؟توي خيالاتم سفر ميکنم دلم باز ميشه.به آينده اميدوار ميشم.واسه امتحان کردن خودم و واسه خاطر تو براي اينکه بفهمم واقعا عاشقت شدم يا واقعا دوستت دارم توي يه لحظه نفسهامو حَبس کردم؛پرده سياهاي به يادت آويزون کردم توي ذهنم؛زندگي کردن رو فراموش کردم؛تا شايد فراموشت کنم......به عشق نفرين کردم؛رويائو خاطراتت رو به دور ترين نقطه ذهنم ريختم؛تا آسمون اوج گرفتم از زمين دور شدم؛پرواز کردم تا شايد فراموش کنم........ولي نشد که نشد.دلم گرفت.اصلا نميتونم توي همين افکارخودم هم تو رو يه لحظه فراموشت کنم.عزيزم خيلي دوستت دارم خودتم اينو ميدوني اگر هم هنوز نميدوني،اينو بدون هيچ کي تو رو به اندازه من دوست نداره.اينوميدونم ميفهمم.نميخوام يه لحظه ديگه از اين فکرا بُکنم واقعا دردناکه واسه من؛قلبم ميگيره ديوونه ميشم،دوست دارم صدات بزنم محبوبم محبوبم محبوبم.شوق بودن با تو روشايد که فقط حرف زدن با تو برام مياره يه دنياست چه برسه به روزي که........حيف که نميتونم پيشت باشم اينا رو بگم تا واقعا توي چشمام نگاه کني بفهمي.گرچه ميدونم پيشتم بودم اين حرفا رو نميتونستم بگم چون اصلا نميتونم بهت نگاه کنم.گلم اگه تا روز قيامت داشتنت نباشه قسمت؛چشم به راه تو ميمونم با دلي پر از صداقت؛اگه با اشکاي گرمم دلتم برام بسوزه؛اگه جسم من بپوسه بعد دنياي دو روزه؛اگه نقش قصه ها شي بري و از من جدا شي؛اگه باشي و نباشي؛نه فقط عاشقت هستم،مَرحمي تو قلب خستم؛اين تويي که ميپرستم ،سر سپرده تو هستم.اگه پاي قلب تب دار بشم از عشق تو بيمار؛يا وجود عاشقم را ببرم تا چوبه دار؛اگه زندگي نباشه طُئمه خشم خدا شه؛يا که در حسرت عشقت روحم از بدن جدا شه،اگه قلبمو شکستي رفتيو از من گسستي.مهربون يا خود پرستي هر چه هستي هر که هستي؛نه فقط عاشقت هستم مرحمي تو قلب خستم.اين تويي که ميپرستم تو بُتي من بُت پرستم.آره من تو رو ميپرستم . چون چون خودت ميدوني.محبوبم عاشقتم عاشق عاشق ديوونه من. ساعت12:00 شبه خيلي دلم هواتو کرده... عزيزم گاهی وقتا دلم انقدر میگیره واسه اینکه ببینمت،نمیدونی چه حالی میشم،به خاطر همین میام و عکستو نگاه میکنم بعد یه بغضی توی گلوم میپیچه.من اینارو فقط میتونم به تو بگم.شاید بگی زیادی دوستت دارم یا به .بگی مگه من کیم که تو واسه من اینجوری میشی.ولی بدون نمیشه نمیتونم دست خودم نیست.تا میام خنده ای بکنم یاد چشمات میفتم بعد یاد چشمات روی لبخندم رو میپوشونه.طاقت نمیاره گریم میگیره؛هیشکی مثل خودم درد دلمو نمیدونه ؛کسی نمیدونه من تو رو میخوام.عزیزم دوستت دارم تا ابد تا آخر عمرم باهاتم و پایتم حتی اگر تو بدترین ادم رروی زمین باشی و با من نامهربون.اینا رو هزار بار بهت گفتم بازم میگم تا وقتی جون هم دارم میگم.من همش میترسم و استرس دارم .من وقتی خوب میشم که دست تو توی دستم باشه باور کنم همیشه پیشمی باور کنم کنارمی لمست کنم.الان عکست جلومه دارم گریه میکنم دست خودم نیست بابا چی کار کنم دیوونتم.یه آدم دیوونه که تو رو دوست داره.عزيزم خودم ،میخوامت نه واسه خودم واسه دلم واسه تنهاییام.روز شب دعای من سلامتی تو هست.قربون چشمات بشم من.من فدای تو،فدای خنده هات،وقتی میبینم شادی با من حرف میزنی خیلی خوشحال میشم... به امید دیدار توی یک روز بهاری و گرفتن دستای تو. \|+\| نوشته شده توسط مهدی در یکشنبه سوم دی 1385 \| موضوع: \|

دوست چرا میشکند

^{هر کس به طریقی دل ما می شکند ...}

^{بیگانه جدا دوست جدا چرا می شکند ...؟؟؟}

^{گر بیگانه شکست حرفی نیست ...}

^{من در عجبم دوست چرا می شکند ...؟؟؟}

^{دوست چرا می شکند ...؟؟؟}

^{بـیـا بـیـا دلـم بـرات تـنـگـه
   آسمونه چشات چه خوش رنگه
تو لبات غنچهء خـنـدونـه
    جـون منـی عـزیــز دردونـه

                            بـیـا بـیـا بـا هـم بریـم خونه
                                     بی تـو خـونـمون یـه زندونه
                            هنوزعکسی که باهم داشتیم
                                     روی طاقچه پـیـش گـلـدونـه

بیا کنار هم باشیم
    همیشه یار هم باشیم
آخه یار من تویی
    دارو ندار من تویی
               آره عاشقت منم    صبر و قرار من تویی
بگو تو هم دلت برام تنگه
        دلـی کـه بـا دلـم همـاهنگه
اگه راهمون ز هم دوره
         ولی قلبمون چه یک رنگه

                               بیا تـا ابـد بـا هـم بـاشیـم
                                       بهتریـن عـاشـق دنیا شیم
                               واسه قصه های فردامون
                                       مثل مجنون مثل لیلا شیم

                               ییییییییییییی
   سر سبزترین بهار تقدیم تـو بـاد
                                  آوای خـوش هـزار تقدیم تـو باد
گفتند که لحظه ایست روییدن عشق
                                  آن لحظه هزار بار تقدیم تو باد}

یکی بود یکی نبود اون که بود تو بودی اون که تو قلب تو نبود من بودم

یکی گفت یکی نگفت اونکه گفت تو بودی اونکه دوست دارمو به هیچ کس جز

تو نگفت من بودم یکی داشت یکی نداشت اونکه داشت تو بودی اون که جز

تو هیچ کس و نداشت من بودم یکی خواست یکی نخواست اونکه خواست تو

بودی اونکه نخواست از تو جدا بشه من بودم یکی رفت یکی نرفت اونکه رفت تو

بودی.......................

|+| نوشته شده توسط مهدی در جمعه یکم دی 1385 | موضوع: |


	دوستت دارم دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌ دوستت‌دارم‌ خدايا تنهايی خيلی سخت است... چقدر برايم سخت است هر شب بی آنکه تو در کنارم باشی بنشينم و با يادت اسم قشنگت را زمزمه کنم .هرشب مجبورم خسته از گذشت روز خميده از خستگی ها و خصوصا رنجيده از غريبه ها بنشينم و برايت سخنان شيرين بنويسم اصلا مهم نيست کافيست لبخندی از تو و يا حتی گوشه چشمی از تو را در ذهن مرور کنم ميتوانم ساعتها بنويسم و بنويسم بی آنکه خسته شوم. عزيزم اينک که مينويسم دوستت دارم چشمانم خيس است بخدا خيس است ... پس چشمان خيس مرا باور کن و تو نيز به بگو که مرا دوست ميداری \|+\| نوشته شده توسط مهدی در یکشنبه بیست و ششم آذر 1385 \| موضوع: \|


	آشیل همون دیوونه همیشگی... اینم یه داستان قشنگه و خیالیه که یکی از دوستام نوشتتش ... در رویایم دیدم : همسفر و همراهم با تو در جاده های پیچ در پیچ شمال . نشسته در کنار هم ، بر قالیچه ای پرنده . که ما را میبرد با خود تا برسیم به دریای نیلگون . و جاده میگذرد از میان رشته کوهی بلند و شامخ در یک طرف و دره ای ژرف و عمیق در طرف دیگر . و در کناره جاده پر از بوته های تمشک . با برگهای سبز و تمشکهای قرمز و سیاه . و بوته های گل وحشی که به شکوفه نشسته ، با شکوفه های سپید و قرمز و صورتی . لحظه ای توقف . ودر پی آن مشتی تمشک برایت چیدم و با عشقی بی پایان تقدیمت کردم . و تو با لذت پذیرفتی . به سمت بوته های گل رفتم و دسته ای از شکوفه ها را چیدم و برایت گردن بندی درست کردم و به یاد عشق و محبت پاکی که از تو بر دل دارم به گردنت آویختم . دوباره حرکت . و جاده ما را همراه کرد . رفتیم . رفتیم . تا جائی که جاده از وسط جنگلی انبوه و درهم میگذشت . جنگلی که فصل زیبای پائیز ، هزار رنگ به آن بخشیده بود . برگهائی به رنگ سبز / زرد / نارنجی و قرمز و .... چقدر با شکوه و با عظمت . به یاد دل زیبا و کوچک تو افتادم که پر بود از رنگهای شاد . مانند رنگ برگهای پائیزی . اما پر از طراوت و شکفتگی . و باز توقفی دیگر . دست در دست در کوره راهی که از میان جنگل میگذشت ، گام نهادیم و رهسپردیم . صدای برگهای خشک در زیر قدمهایمان خش خشی ایجاد میکرد ، دلنشین و دلپسند . و ما همچنان دست در دست می رفتیم . تا رسیدیم به برکه ای آرا م و زیبا . برکه ای نه چندان بزرگ که گلهای نیلوفر روی آن خود نمائی میکردند . پرندگان جنگلی نغمه سرائی میکردند . وگاه خرگوشی چالاک و پر تکاپو از زیر بوته ای خارج شده و با شتاب میگریخت . و من و تو به او میخندیدیم . درختان کهنسال سایه سارشان را بر فرش زمین گسترده بودند . و در کنارشان نهالهای جوان به زیبائی ، عرض اندام میکردند . درختان بلوط / افرا / راش / گردو / آلوی وحشی ... چه شکوه خیره کننده ای داشت آن لحظه ها . بناگاه ابری سپید بر فراز آسمان نمایان شد و وقتی این منظره را دید به شادی گریست . و گریه اش بارانی شد و بر سرمان بارید . باران شادی . بارا ن نشاط و باران شعف . من و تو غرق این منظره کم نظیر ، همچنان دست در دست ایستاده بودیم و با بهت و حیرت مینگریستیم وبه شادی میگریستیم . و آنجا بود که ....... و آنجا در کنار برکه آرام وگلهای نیلوفرش و در زیر بلوطی کهنسال ، برای اولین بار تو را در آغوش کشیدم . بازوانم چون ساقه نیلوفری تو را در بر گرفتند . ودستان نوازشگر تو حلقه ای از مهر و محبت بر گردنم شدند . و من صورتم را به صورت لطیفت چسباندم و در گوشت زمزمه کردم : عشقی را به وسعت کائنات . به پاکی برف . و به زلالی همان برکه زیبا . پیشانیم بر پیشانیت سجده کرد و چشم در چشم ، تو را نگریستم . تا از نگاهم بخوانی عشق دیوانه وار مرا . و سینه ام را به سینه پر مهرت نهادم تا از طپش بی قرار قلبم پی ببری که تا چه اندازه دوستت دارم . قلبم با قلب تو به سخن نشست و و گفت : تمامی انچه را که زبان قاصر بود از گفتنشان . پرندگان در سکوت ، محو این عبادت . درختان در هیاهو ، از این جنون . آسمان در جوش و خروش ، از این تولد . و تنها غوغای معرکه سکوت بود . سکوتی آتشین . سکوتی شرر بار ، بسان لبهای شرر بار من که آرام و نرم بر لبهایت لغزید تا رمز عشق را با تو باز گوید . ثانیه ها گمشده در زمان . و زمان محو این شکفتگی . و تو در آغوش پر عطوفت من . و من در آغوش پر حرارت تو . چه خاطره انگیز . چه فراموش نا شدنی . بیاد ماندنی . ماندگار و یادگار . و باز جاده ما را به خود فرا خواند . و من و تو هم عهد و همپیمان ، همراه و همسفر جاده شدیم . رهسپار شدیم تا انتها . و در انتها ، جاده ما را رساند به دریا . که از ابتدا مقصد ، دریا بود . تو و من سپاسگذار از جاده ، او را وداع گفتیم .و گام نهادیم بر ساحل . ساحلی زمردین که در جای جای آن صدفهائی سپید ما را به نظاره نشسته بودند . و دریای نیلگون ،با تلاطمی آرام و دلنواز ما را به آرامش میخواند . و آسمان لاجوردین ، احساسی مبهم و ناشناخته را در وجودمان میپراکند . احساسی که شاید ....... عشق ..... شاید جنون . و تخته سنگی تنها و تک افتاده در ساحل ، ما را به نشستن و راز دل گفتن دعوت نمود . من و تو با نگاهی به هم ، لبخندی بر لب ، امیدی تازه در دل ، و آرزوئی شیرین در اندیشه ، دعوتش را اجابت نمودیم و در کنار هم نشستیم بر تخته سنگ مهربان . و خیره شدیم به امواج آبی و آرام دریا . در آندم برای دومین بار تو را فریاد کردم . با تو گفتم از جاده ، تمشکهای لذت ، گلهای وحشی ، جنگل هزار رنگ ، برکه آرام ، پرندگان نغمه خوان ، بلوط کهنسال ، ترنم باران و از...... عشق . با تو گفتم از دریای نیلگون ، امواج متلاطم ، آسمان لاجوردی ، ساحل زمردین ، صدفهای سپید از تخته سنگ مهربان ، و..... از عشق . محو عظمت لحظه ها ، غرق در شکفتگی عشق ، مبهوت آرامش آسمان و دریا ، زمزمه عشق بر لبهایمان ، برقی نشاط انگیز در چشمهایمان ، قلبهایمان در طپش ، لرزه ای خروشنده بر انداممان ، و دستانمان قفل شده بر یکدیگر . و در کنار دریا بود که تو عشق پر شور و پر کشش مرا در بر گرفتی .و من جام غرورم را تقدیم تو کرد م . و بر روی آن تخته سنگ بود که با من از حس لطیف و ظریفی که در وجودت جریان داشت سخن گفتی . حسی که برایت تازه و مبهم و ناشناخته بود . و گفتی : نمیدانم ، شاید عشق است . و من غرق افتخار و سعادت تو را نگریستم و همزمان ، قطره ای اشک از چشمهایمان بر گونه هایمان سرازیر شد و اوج و هبوط عشقی پاک را نوید داد . و، خورشید کم کم دامن پر چین و مروارید گون خود را از سطح ساحل جمع میکرد . امواج دریا در تلاطمی ابدی . شنهای ساحل ، گرم و مرطوب . آواز مرغان دریائی و.... من و توهمچنان در سکوت . سکوتی که هزاران حرف را فریاد میکرد . سکوتی پر معنا که دیگر ابهام و تردیدی نداشت . سکوتی لذت بخش و نوازشگر جان . بناگاه شوری قطره اشکی که از دریای طوفانی دلم بر چشمم و از آنجا بر گونه و گوشه لبم فرو غلطید ، مرا از آسمان خیال و از عرش رویا به فرش نیاز فرود آورد . لبخندی بر لبم نشست و با خود اندیشیدم : چه رویای لذت بخشی . چه رویای شیرینی . چه رویای دلپذیری . رویای دو دلداده بر فراز یک تخته سنگ تنها و تک افتاده در ساحلی زمردین در کنار دریای نیلگون و زیر سپهر لاجوردی . سرمست از شور عشق و تمنا ، اندیشیدم آیا دلبر نازنین من نیز این رویا را تجربه کرده است . شاید آری .............شاید نه . و اینک من رویایم را تقدیم میکنم به تو ، که برایم عزیزترینی و مهربانترین . به این امید که رویای(من) و ( تو)، رویای (ما) شود . به امید به حقیقت پیوستن تمام رویاها . ارادتمند همیشگی تو / آشیل : همون دیونه همیشگی \|+\| نوشته شده توسط مهدی در سه شنبه بیست و یکم آذر 1385 \| موضوع: \|


	جم ،شهر عاشقانه های من... جم ،شهر دلتنگی های من... دوستت دارم ،دوستت دارم \|+\| نوشته شده توسط مهدی در یکشنبه دوازدهم آذر 1385 \| موضوع: \|


	امروز دارم اولین مطلب وبلاگ جدیدمو مینویسم...راستش دیگه خیلی خسته شدم از این زندگی یکنواخت و تکراری.صبح که از خواب بلند می شیم باید بدون هیچ انگیزه ای و خسته تر از روز گذشته دنبال یه ایده نو ، یه فکر تازه باشیم که صبح و بتونیم به شب برسونیم ولی متاسفانه هر چی بیشتر فکر میکنیم کمتر به نتیجه میرسیم و آخر سر هم تکرار همان ساعات و لحظات دیروز برایمان رقم می خورد .یعنی همش تو شهر به قول ما جنوبی ها ولوییم و دنبال این و اون. آخه خدایا تا کی باید اینجوری علاف و سرگردون باشیم.تو این جامعه ای که نه کاری پیدا میشه نه یه شغل آبرو مندانه ...من مطمئنم که این حرف دل خیلی از ما جووناس. پس خدایا آخر و عاقبت همه ما جوونا رو به حرمت این شب عزیز (میلاد آقا امام رضا) ختم به خیر بگردان... آمین یا رب العالمین \|+\| نوشته شده توسط مهدی در شنبه یازدهم آذر 1385 \| موضوع: \|